• No Products in the Cart

“Wil je even snel wat foto’s maken?”

‘Volgende week geef ik een heel groot feest, en je bent hierbij uitgenodigd! Ik hoorde dat je heel erg van fotograferen houd, dus wil je misschien ook je camera mee nemen en tijdens het feest fotograferen?’
Ik denk dat er bijna geen fotograaf is die dit niet al eens gehoord heeft. Een opmerking die eigenlijk altijd wel goed bedoeld is, maar voor fotografen soms erg lastig is.

De vraag begint eigenlijk altijd hetzelfde. Er wordt eerst voorzichtig gepolst; ‘je vind fotograferen leuk, toch?’. Reageer je daar positief op, dan kun je eigenlijk al raden wat er daarna volgt. De vraag of je dan misschien wat foto’s wil maken op een bepaalde gelegenheid. Want als je newborns fotograferen geweldig vindt, dan vind je fotograferen op de 50e verjaardag van je oudoom vast ook helemaal het einde.

Ik snap die gedachtegang als ik me verplaats in leken. Ik bedoel, fotografie is fotografie, toch? Maar zo werkt het natuurlijk niet. Je hebt zo veel verschillende takken van fotografie. En daarbij, ook al vind je het misschien wél leuk, er is ook nog zoiets als kunde voor nodig. Fotograferen bij feesten, ’s avonds in het donker, vraagt om andere apparatuur dan paarden in het bos.

Vaak moet ik dan dus ‘nee’ antwoorden. Dan krijg je vaak de opmerking ‘maar je kan toch wel eventjes wat foto’s maken? Het hoeft niet mooi of zo hoor, maar gewoon dat er foto’s zijn’. Iets waar je eigenlijk nog minder mee kan. Fotografie is mijn baan, en ik lever alleen top werk. Of althans, daar streef ik naar. Ik lever mijn aller beste foto’s, matige beelden gaan de prullenbak in. Die wil ik niet openbaar hebben. Je kan een professional niet vragen om dan maar matig werk te leveren. Als je toch matige foto’s wil kun je net zo goed de buurman vragen die het wel echt leuk vind om te doen, en nog aan het oefenen is.

camera-photography-vintage-photo-large

Om over een tarief dus nog niet eens te spreken. Dat wordt eigenlijk nooit benoemd in de vraag, er wordt vanuit gegaan dat je dat wel even gratis wil doen, omdat het bekenden van je zijn. Want als ze de foto’s dan online zetten met jouw naam, krijg je weer reclame, en dan is iedereen blij, toch?

Nog erger, en moeilijker, vind ik het als het eigenlijk van je verwacht wordt. Als je bij een verjaardag bent en op het moment supreme de taart wordt binnengebracht, een paar mensen tegen je roepen; ‘Hee, waar is je camera? Waarom maak je geen foto’s?’
Dan kun je terug zeggen; ‘Jij bent toch bakker, waarom heb jij die taart niet gebakken?’, of ‘jij bent toch journalist, waarom ben je de gasten niet aan het interviewen?’. Dan krijg je waarschijnlijk terug ‘omdat dat mijn werk is, en ik nu niet aan het werk ben’. En dat is precies wat voor mij ook geldt. Fotografie is mijn hobby, mijn passie, maar ook mijn werk. Ik heb zo vaak een camera in mijn handen, ik voel niet de drang om op een verjaardag foto’s te schieten. Ik heb daar eigenlijk gewoon geen zin in op dat moment, omdat ik als gast op de verjaardag ben en wil genieten van het moment en de andere gasten. Maar om dat ook daadwerkelijk te zeggen, dat is soms best lastig.

Daarnaast wil ik ook nog even benadrukken hoe naar het is om te horen dat mensen je uitnodigen omdat je je camera mee neemt. Alsof je niet interessant bent als je geen foto’s maakt. Een groot deel van de mensen bedoelt het vast niet zo, maar zo kan het overkomen.

Natuurlijk wil ik hiermee niet zeggen dat je een fotograaf maar nooit iets mag vragen. Natuurlijk wel! Vaak vind ik iets wél heel leuk om te doen. Maar het gaat om de houding waarmee sommige mensen het vragen. Alsof ze je een gunst verlenen. Alsof ze je een leuke avond en klusje willen bezorgen, alsof je dat klusje zo hard nodig hebt, terwijl het voor jou gewoon puur werk is en je dat klusje echt niet zult missen. En je kunt natuurlijk best eens iets voor iemand doen, maar er moet niet van uit gegaan worden. Het is natuurlijk ook lastig, omdat de fotografie-wereld voor buitenstaanders best moeilijk te begrijpen is. Een hobby wordt toch minder snel als iets commercieels gezien.

Fotografie lijkt iets wat je ‘zo even’ wel kan doen. ‘Even wat plaatjes schieten’. Maar zo is het niet. Fotografen zijn professionals, het is ons werk, en wij willen graag top werk leveren, en werk wat wij met passie creëren. Je vraagt een loodgieter ook niet of hij even snel naar je leidingen en die van je vrienden wil kijken als hij op je verjaardag komt. Vraag dat een fotograaf dan ook niet, asjeblieft! 🙂

RELATED POSTS

3 Comments

  1. Beantwoorden

    kim

    22 februari 2016

    Heel goed beschreven, zo is het maar net inderdaad!

  2. Beantwoorden

    Fleur Sophia

    22 februari 2016

    I feel you! Zo herkenbaar! En dan ben ik nog niet eens een echte fotografe..

  3. Beantwoorden

    Ton

    22 maart 2016

    Zo herkenbaar en goed geschreven! En ja die loodgieter/installateur was ik in een vorig leven. Verjaardagen begonnen steevast op de eerste stoel met de vraag “Mijn kraan lekt, hoe moet ik dat doen? Of kan jij even kijken?” en eindigde na een stuk of 15 stoelen ” Mijn verwarming is stuk….bla bla”. Na die laatste stoel zei ik dan: “Kunnen we nu aan de verjaardag beginnen, het is voor mij geen werktijd nu”. Nu in de fotografie zijn er toch weer gratis shoots geweest omdat “het bekenden” waren. Wel dankbaarheid …… meestal. 😉

LEAVE A COMMENT